Με τη Kρανιοïερή
θεραπεία ήρθα σε επαφή το Μάιο του 2006. Γινόταν τότε στη Θεσσαλονίκη μια
έκθεση με εναλλακτικούς τρόπους θεραπείας. Είχα πάει να δω ένα φίλο που
πουλούσε βιβλία εκεί σε κάποιο περίπτερο της έκθεσης. Που να το ‘ξερα ότι τρία
περίπτερα πιο πέρα με περίμενε ένα δώρο ανεκτίμητο.
Στο περίπτερο
εκείνο λοιπόν ήταν η "Κράνιο-οικογένεια" που ενημέρωνε τον
κόσμο γι’ αυτή τη θεραπεία κι έκανε ενδεικτικές συνεδρίες.
Αντιμετώπιζα τότε
ένα σημαντικό πρόβλημα υγείας με το στομάχι μου. Είχε εμφανιστεί έλκος
δωδεκαδάκτυλου το 2000. Αφού δοκίμασα κάποιες εναλλακτικές θεραπείες και δεν
είδα αποτέλεσμα, κατέφυγα σε μια αγωγή που μου έγραψε ένας γαστρεντερολόγος
επειδή φοβήθηκα ότι ένας καλοήθης όγκος που είχε διαγνωστεί θα μου προξενούσε παραπάνω
προβλήματα. Τα συμπτώματα υποχώρησαν τότε, αλλά συχνά εμφανίζονταν και
διαρκούσαν μερικές μέρες.
Όταν λοιπόν ξάπλωσα
για να δεχτώ την πρώτη ενδεικτική συνεδρία από την Μαργαρίτα και τη Στέλλα,
παρότι διήρκεσε 20 λεπτά, εμφανίστηκαν κάποια συμπτώματα στο στομάχι γνώριμα σε
μένα, στα καλά καθούμενα. Αυτό με έκανε να αναζητήσω τους δασκάλους της άγνωστης
μέχρι τότε σε μένα Νέο-κρανιοïερής θεραπείας. Αμέσως δήλωσα συμμετοχή στο
εισαγωγικό σεμινάριο που θα έκαναν τότε στη Θεσσαλονίκη. Συνέχισα την
εκπαίδευση, και ήδη από το πρώτο επίπεδο ο όγκος που προανέφερα εξαφανίστηκε
μια για πάντα αφού συνειδητοποίησα ποια συμπεριφορά μου τον έτρεφε.
Απ’ την αρχή
ενθουσιασμένος, γεμάτος περιέργεια, συνειδητοποίησα αργότερα, ότι η Kρανιοïερή
θεραπεία εκτός από ένας τρόπος αυτοΐασης, είναι ένας τρόπος να ζεις. Να ζεις
πραγματικά.
Πήρα το
πτυχίο μου το 2011, και από τότε δίνω ατομικές συνεδρίες με προσανατολισμό προς
την Βιοδυναμική Κρανιοïερή θεραπεία που ανέπτυξαν κυρίως οι Franklyn Sills, Michael
Kern, Michael Shea.
Βέβαια συνεχίζω να
δέχομαι συνεδρίες και να εργάζομαι στη φύση τού δικού μου πόνου, και στις
άμυνες της προσωπικότητάς μου. Όλα προσφέρουν τα μαθήματα τους και μου
διδάσκουν.
